|
Blog: Phivos Calling Moonchild
Just another blog.
Because I hate shut-it up!
Think! You maybe as good. You've just being told, it's none of you business. To Rory. …if I can! Ακομα κι ο Michael Jackson άλλαξε χρώμα. Αλλά άμα έχεις γεννηθεί εκεί, αυτό το σιχτήρι το πήρες για πάντα στο πετσί σου! Σε βασανίζει και το πεθυμάς, σε ρεζιλεύει και το καμαρώνεις. Ο Νίκος Δήμου τάχε πει σωστά. Αποτέλεσμα: δυστυχείς ή ευτυχείς, είμαστε από άλλο πλανήτη.
Greeks around the World
Ελλάδα, η χώρα των εμφυλίων Πρόλαβα και είδα… Πώς σε κατάντησαν, Ελλάδα μου! Τα καλά ελληνικά Τι γίνεται εκεί κάτω Ωδή στον περήφανο Ελληνα
Blog: Ελληνες Στο Παρίσι
Ενα μικρό αφιέρωμα στην πιό παράδοξη Ελληνική κοινότητα που υπάρχει! Οσο για το σχολείο… Η πιο πονεμένη ιστορία, όσα χρόνια ζω στο Παρίσι. Ποτέ δεν θα υπήρξε τόσος τσακωμός για τόσο λίγο αποτέλεσμα. Ενα μικρό και έντιμο ιστορικό, όπως το ζω δεκατρία χρόνια τώρα.
|
Στο γιατρόΓια της
μικρής το
πόδι
Πρίν
λίγο καιρό πήγε
η γυναίκα μου
τα παιδιά στο
Aquaboulevard. Εκεί,
προφανώς από
την πολλή
καθαριότητα, η
μικρή τσίμπησε
verrue στο
πόδι.
Η παιδίατρος της έδωσε μιά αλοιφή. Δυό βδομάδες αργότερα, το πόδι της ήταν χειρότερα. Μας συνέστησε "έναν πολύ καλό δερματολόγο". Ραντεβού σε δέκα μέρες (και πάλι καλά). Εφτασε η μέρα να πάμε. Φτάνοντας, ανακαλύπτουμε οτι η διεύθυνση δεν είναι η σωστή. Τηλέφωνο και τρεχάλα για την νέα. Ενα τέταρτο καθυστέρηση. Φυσικά έχουμε χάσει τη σειρά μας. Μετά από μιάμισυ ώρα (σε τι χρησιμεύουν τα ραντεβού στους γιατρούς;), μάς "παίρνει". Πέντε λεπτά και 60€ μετά, έχουμε στο χέρι μια συνταγή για μια άλλη αλοιφή. Η υπόθεση, από το σπίτι στο γιατρό και πάλι πίσω στο σπίτι, πήρε τρισήμισυ ώρες! Το βράδυ, και όταν τα φαρμακεία έχουν όλα κλείσει μας μένει μόνο το περίφημο - δεν κλείνει ποτέ - Italie και Tolbiac γωνία. Εκεί μαθαίνουμε οτι η αλοιφή δεν είναι έτοιμη αλλά γίνεται με préparation. Μόνο που αυτοί δεν κάνουν. Αύριο πάλι, σ'ένα άλλο φαρμακείο. Εύκολη η ζωή στο Παρίσι του 20ου αιώνα! |
|