|
Blog: Phivos Calling Moonchild
Just another blog.
Because I hate shut-it up!
Think! You maybe as good. You've just being told, it's none of you business. To Rory. …if I can! Ακομα κι ο Michael Jackson άλλαξε χρώμα. Αλλά άμα έχεις γεννηθεί εκεί, αυτό το σιχτήρι το πήρες για πάντα στο πετσί σου! Σε βασανίζει και το πεθυμάς, σε ρεζιλεύει και το καμαρώνεις. Ο Νίκος Δήμου τάχε πει σωστά. Αποτέλεσμα: δυστυχείς ή ευτυχείς, είμαστε από άλλο πλανήτη.
Greeks around the World
Ελλάδα, η χώρα των εμφυλίων Πρόλαβα και είδα… Πώς σε κατάντησαν, Ελλάδα μου! Τα καλά ελληνικά Τι γίνεται εκεί κάτω Ωδή στον περήφανο Ελληνα
Blog: Ελληνες Στο Παρίσι
Ενα μικρό αφιέρωμα στην πιό παράδοξη Ελληνική κοινότητα που υπάρχει! Οσο για το σχολείο… Η πιο πονεμένη ιστορία, όσα χρόνια ζω στο Παρίσι. Ποτέ δεν θα υπήρξε τόσος τσακωμός για τόσο λίγο αποτέλεσμα. Ενα μικρό και έντιμο ιστορικό, όπως το ζω δεκατρία χρόνια τώρα.
|
Για τη Fête de la MusiqueΧτες
και για άλλη
μια χρονιά, το
ίδιο
νταβαντούρι.
Αλλά καλώς
έχει.
Βρέθηκα
σήμερα με το
φίλο μου το
Βασίλη (κλασικό
κλαρινέτο) και
μιλήσαμε λίγο
για τη Fête de la Musique.
Χτες το βράδυ
βγήκα μια βόλτα
στη Butte aux Cailles και
μέτρησα καμιά
εικοσαριά
γκρουπ όλων των
ροκοειδών
αποχρώσεων.
Αλλά αυτό ήταν
όλο. Ούτε τζαζ,
ούτε έθνικ,
ούτε βεβαίως
κλασσική.
Αλλού, σε άλλες
γειτονιές,
μπορεί νάταν
λίγο
διαφορετικά τα
πράγματα.
 «Η Fête de la Musique είναι μια βλακεία» μου λέει ο Βασίλης. «Ολοι αυτοί οι άσχετοι φωνάζουνε και υποτίθεται ότι είναι μουσική αυτό το πράμα». Του εξήγησα ότι βρίσκω ελιτίστικη αυτή την άποψη. Ολοι έχουν δικαίωμα να παίζουν, οι πιο καλοί αμείβονται κιόλας. Εγώ αυτό που δεν βλέπω σωστό, είναι ότι οι "κλασικοί" σνομπάρουν αυτή την εκδήλωση. Να κατέβεις στο δρόμο, να παίξεις, κι έτσι θα σε πλησιάσει ο κόσμος. Μην περιμένεις νάρθει να σε βρει, εκεί που κρύβεσαι από σνομπισμό. «Ναι αλλά εγώ δεν παίζω τζάμπα». Να και το τεράστιο λάθος όλων των της "σοβαρής". Επειδή θεωρούν τους εαυτούς τους επαγγελματίες (και αναμφισβήτητα είναι, αφού απ'αυτό βγάζουν το ψωμί τους), νομίζουν ότι είναι απαράδεκτο να παίζουν χωρίς πληρωμή. Και εδώ είναι η μπανανόφλουδα. Δεν παίζεις τζάμπα. Απλώς δεν πληρώνεσαι αμέσως, αλλά αργότερα. Λέγεται promotion. Βγες απ'την τρύπα σου, πήγαινε να παίξεις κοντά στον κόσμο κι αυτός θάρθει να σ'ακούσει ξανά. Μου έχει συμβεί πολλές φορές, ν'ακούσω μια μπάντα στο δρόμο κι επειδή μου άρεσε, να πάω να τους ακούσω καλύτερα, στο μαγαζί! Δεν πληρώθηκαν τελικά; Είναι το ίδιο εξ'άλλου με το περίφημο φαινόμενο του peer to peer. Ακους εκεί μουσικούς που δεν είχες καμιά ελπίδα ν'ανακαλύψεις αλλιώς. Οσοι σου αρέσουν, καταλήγεις ν'αγοράσεις το δίσκο τους. Ισως και κατευθείαν στο internet. Για να πάνε όλα τα φράγκα σ'αυτούς κι όχι στις τσέπες των μεσαζόντων. Ο κόσμος αλλάζει. Αγαπητοί "κλασικοί", αλλάχτε κι εσείς. Αν οι δουλειές πάνε χάλια, φταίτε μονάχα εσείς! |
|