|
Blog: Phivos Calling Moonchild
Just another blog.
Because I hate shut-it up!
Think! You maybe as good. You've just being told, it's none of you business. To Rory. …if I can! Ακομα κι ο Michael Jackson άλλαξε χρώμα. Αλλά άμα έχεις γεννηθεί εκεί, αυτό το σιχτήρι το πήρες για πάντα στο πετσί σου! Σε βασανίζει και το πεθυμάς, σε ρεζιλεύει και το καμαρώνεις. Ο Νίκος Δήμου τάχε πει σωστά. Αποτέλεσμα: δυστυχείς ή ευτυχείς, είμαστε από άλλο πλανήτη.
Greeks around the World
Ελλάδα, η χώρα των εμφυλίων Πρόλαβα και είδα… Πώς σε κατάντησαν, Ελλάδα μου! Τα καλά ελληνικά Τι γίνεται εκεί κάτω Ωδή στον περήφανο Ελληνα
Blog: Ελληνες Στο Παρίσι
Ενα μικρό αφιέρωμα στην πιό παράδοξη Ελληνική κοινότητα που υπάρχει! Οσο για το σχολείο… Η πιο πονεμένη ιστορία, όσα χρόνια ζω στο Παρίσι. Ποτέ δεν θα υπήρξε τόσος τσακωμός για τόσο λίγο αποτέλεσμα. Ενα μικρό και έντιμο ιστορικό, όπως το ζω δεκατρία χρόνια τώρα.
|
Fête de la Musique 25Ωρα για
αλλαγή
Το 1982, με
πρωτοβουλία
του Jack Lang, ξέρετε,
του υπουργού
κουλτούρας, του
φίλου της
Μελίνας,
ξεκινάει στο
Παρίσι μια
γιορτή που
νομίζω, έγινε
από τις πιο
πετυχημένες,
σ'όλη την
Ευρώπη.
Η ιδέα είναι μια γιορτή για το θερινό ηλιοστάσιο. Στις 21 Ιουνίου, αρχίζει επίσημα το καλοκαίρι. Η μεγαλύτερη μέρα του χρόνου γιορτάζεται από καταβολής, με φωτιές αλλά και με μουσική. Στις σύγχρονες πόλεις μας, δεν μάς παίρνει πια για φωτιές, κάτι μπορεί να γίνει όμως για τις μουσικές. Κι έτσι, ξεκίνησε! Εκείνη 
την πρώτη
χρονιά, η
πρόσκληση του
υπουργού έλεγε,
στους κάθε
προέλευσης
μουσικούς, να
πάρουν μέρος
στη γιορτή, με
όποιο τρόπο
μπορούσαν.
Μεταξύ άλλων, η
Ορχήστρα της
Οπερας του
Παρισιού,
έπαιξε τη
"Φανταστική
Συμφωνία" του
Berlioz.Η γιορτή πέτυχε, ό κόσμος ήρθε και άκουσε, οι μουσικοί χάρηκαν που μπόρεσαν να έρθουν σε επαφή με μεγαλύτερο κοινό, οπ'ότι συνήθως. Πάρθηκε απόφαση να επαναληφθεί το πείραμα. Φέτος, 25 χρόνια μετά, η γιορτή έχει γίνει τεράστια. Οχι μόνο στο Παρίσι, αλλά εδώ και χρόνια και σε άλλες πόλεις της Γαλλίας και πιο πρόσφατα και σε άλλες της υπόλοιπης Ευρώπης. Το Παρίσι εξακολουθεί βέβαια να έχει τα πρωτεία. Φέτος, σε όλη την περιοχή, με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο, μετρήθηκαν πάνω από 1000 στησίματα μουσικών. Μόνο στη δική μου γειτονιά, ήταν καμιά τριανταριά. Αλλά, να... Επειδή είναι γνωστόν ότι ουκ εν τω πολλώ το ευ, το πράγμα έχει αρχίσει και γίνεται λίγο σαβουρέξ. Οι δημοτική αρχή, προκειμένου να δρέψει τα μέγιστα οφέλη, έχει ανοίξει την πόλη σε όποιονδήποτε. Εντελώς σε οποιονδήποτε. Και δεν λέω, καλά είναι να μπορεί ο καθένας να παρουσιαστεί, να ακουστεί. Αλλά φτάσαμε να είναι σχεδόν μόνο ένα διαρκές βαβουρονταπα-ντούπα, χωρίς ουσία και χωρίς σκοπό. Αποτέλεσμα, το πράγμα άρχισε να κουράζει. Το άκουσα στον περίγυρό μου, το είδα και στους δρόμους: σαφώς λιγότερος κόσμος από τις περασμένες χρονιές. Είναι φανερό, ο πολύ καλός θεσμός, χρειάζεται ανανέωση. Βρείτε τις ιδέες, εφαρμόστε τις και ξανακάντε την Fête de la Musique αυτή την ωραία εκδήλωση που ήταν παλιά. Υ.Γ. Ακόμα δεν κατάλαβα το νόημα της υπερβολής μερικών πόλεων - και η Αθήνα μέσα. Η γιορτή είναι για την 21η Ιουνίου. Τι χρειάζονται οι 3 και 4 μέρες. Να το παίξουμε και καλά πιο ζόρικοι απ'τους άλλους; phivos, φοίβος, Μουσική |
|