|
Blog: Phivos Calling Moonchild
Just another blog.
Because I hate shut-it up!
Think! You maybe as good. You've just being told, it's none of you business. To Rory. …if I can! Ακομα κι ο Michael Jackson άλλαξε χρώμα. Αλλά άμα έχεις γεννηθεί εκεί, αυτό το σιχτήρι το πήρες για πάντα στο πετσί σου! Σε βασανίζει και το πεθυμάς, σε ρεζιλεύει και το καμαρώνεις. Ο Νίκος Δήμου τάχε πει σωστά. Αποτέλεσμα: δυστυχείς ή ευτυχείς, είμαστε από άλλο πλανήτη.
Greeks around the World
Ελλάδα, η χώρα των εμφυλίων Πρόλαβα και είδα… Πώς σε κατάντησαν, Ελλάδα μου! Τα καλά ελληνικά Τι γίνεται εκεί κάτω Ωδή στον περήφανο Ελληνα
Blog: Ελληνες Στο Παρίσι
Ενα μικρό αφιέρωμα στην πιό παράδοξη Ελληνική κοινότητα που υπάρχει! Οσο για το σχολείο… Η πιο πονεμένη ιστορία, όσα χρόνια ζω στο Παρίσι. Ποτέ δεν θα υπήρξε τόσος τσακωμός για τόσο λίγο αποτέλεσμα. Ενα μικρό και έντιμο ιστορικό, όπως το ζω δεκατρία χρόνια τώρα.
|
A coté de la plaque IIΟταν
οι
επικίνδυνοι
ηλίθιοι
έχουν
και
γνώμη
ειδικού!
Λίγες
ώρες μετά το post
μου σχετικά με
τα επεισόδια
του Παρισιού -
που εξάλλου
διαρκούν
αμείωτα -
διαβάζω στη Liberation
άρθρο με
εκτιμήσεις για
την κατάσταση
διάφορων που
εμπλέκονται με
τον ένα ή με τον
άλλο τρόπο. (σημ:
προσέξτε
ποιότητα
δημοσιογραφίας
εκ του
ασφαλούς.
Βρίσκετε στον
τύπο ό,τι
θέλετε από
γνώμες και
μαρτυρίες, του
καθενός το
μακρύ και το
κοντό, αλλά
ούτε μια φορά
δεν θα δείτε
την παραμικρή
άποψη των
πρωταγωνιστών
των επεισοδίων
Ζούμε τη
δημοσιογραφία
του "περιγράφω
αντικειμενικά
την
πραγματικότητα,
όπως τη βλέπω
από τη θέση
στην οποία έχω
ήδη
τοποθετηθεί").
Μεταξύ των άλλων, διαβάζω και τις απόψεις και του Sébastien Peyrat, κοινωνιολόγου (docteur en sciences de l'éducation), ο οποίος λέει μεταξύ άλλων "Ces faits de violence démontrent l'énorme distance entre les jeunes des cités et notre société" (αυτές οι πράξεις βίας δείχνουν την τεράστια απόσταση ανάμεσα στους νέους των "cité" και την κοινωνία μας). Και εδώ είναι που κλατάρω. 1. Δεν ξέρω από που έρχεται αυτός ο docteur en sciences de l'éducation - το πιο πιθανό είναι να είναι μαθητής του René Barbier, αλλά φαίνεται ξεκάθαρα ότι όταν καβαλάμε το καλάμι που πάει μαζί με τους τίτλους, αποκτάμε εμείς μια τεράστια απόσταση από την πραγματικότητα. 2. Οι νέοι των cité, είναι κύριε Peyrat, παιδιά που αγωνίζονται να επιζήσουν σε μια χώρα που κάνει ό,τι περνάει απ'το χέρι της για να τους εξατμίσει. 3. Οι νέοι της cité, κύριε Peyrat, είναι μέσα στην Κοινωνία μας, είναι μέρος της Κοινωνίας μας, άρα δεν γίνεται να υπάρχει τέτοια απόσταση. Εκτός αν θεωρείτε ότι υπάρχουν πολλές Κοινωνίες, οπότε είναι η δική σας, ιλιγγιωδώς μικροσκοπική, που βρίσκεται μακρυά από την πραγματική, αυτή που ζει εδώ κάτω στη γη! 4. Οταν παίρνουμε τα doctorat μας και μετά βγάζουμε το ψωμί μας "μελετώντας la question des cités et de la justice en Seine-Saint-Denis", συνεπώς στην πλάτη αυτών των νέων, κύριε Peyrat, παίρνουμε τις πρέπουσες προφυλάξεις, όταν εκφραζόμαστε δημόσια για την κατάσταση που μας ταΐζει! 5. Δεν έχει σημασία αν ένας Σαρκοζύ μιλάει ανοιχτά. Ηθικοί αυτουργοί και συνυπεύθυνοι για την εκρηκτική κατάσταση στην οποία εξωθούν τα πράγματα, είναι όλοι όσοι εκφέρουν τον ίδιο ρατσιστικό λόγο, έστω κι'αν μιλούν χαμηλόφωνα. |
|