Χτες δεν ήτανε το πήδημα; Να πάρει ο διάολος, ούτε που το θυμήθηκα! Ούτε ξέρω τι έκανα εκείνη την ώρα. Και δεν είχα βάλει και το τηλέφωνο να χτυπήσει!

Τι έγινε, μάθατε; Κουνήθηκε η Γη; Λες γιαυτό να ζαλίζομαι από χτες; ;-) Mr Brooks.

Και όχι τίποτα, έτσι που έχω και κάτι παραπάνω κιλά, μέτραγα πολύ στην ομάδα.

Θα έχει κι άλλο βολί; Τι λένε; Ξέρετε;


phivos, φοίβος, πήδημα, World Jump Day

Κάνω ένα best of από τα post που διάβασα πρόσφατα και μού άρεσαν. Φτιάχνω μια σελίδα στον Πλανήτη μου, μ'αυτές μου τις επιλογές. Τα post αυτά τα διαλέγω γιατί συμφωνώ με το περιεχόμενό τους. Κάποια θα μ'άρεσε να τα είχα γράψει εγώ ο ίδιος. Μια-δυο φορές την εβδομάδα πέφτω σε κάτι καλό. Κι ακόμα πόσα μού ξεφεύγουν!

Πιστεύω ότι τους αξίζει λίγη παραπάνω προσοχή, λίγο μακρύτερη ζωή. Για αυτό λοιπόν τα παρουσιάζω. Κατά κάποιο τρόπο κάτι σαν το linkblog του monitor. Αλλά μόνιμο.

Και να που κάποιος blogger μού στέλνει μήνυμα: " Οχι ψηφοφορίες. Οι καιροί είναι πονηροί εδώ". Μπλοκάρησα. δεν ξέρω τι να καταλάβω. Δεν λέει ότι δεν τού αρέσει το κόλπο μου. Δεν λέει "δε θέλω, βγάλε με". Λέει "Οι καιροί είναι πονηροί εδώ"!

Κάποιος καταλαβαίνει, να με βοηθήσει κι εμένα; Ιδανικά, ο ίδιος ο blogger. Μπλοκάρησα!

phivos, φοίβος, blog

το Moonchild ξαναβγήκε στο φως! Τέρμα η τιμωρία. Τώρα θα παίζει κανονικά στο monitor, με τα άλλα τα μπλογκάκια!

monitor, kudos

Κωλόπαιδα!

Μού γκρινιάζετε για χίλια δυο, αλλά στην πρώτη ευκαιρία, κατάστρωμα και νησάκια! Και μετά λέτε ότι εμείς στην ξενιτειά καλοπερνάμε!

Θάνο, Ελένη, Θοδωρή, Τζένη και όλη η παρέα η ξενιτεμένη, πάμε όλοι μαζί: ΑΕΡΑΑΑΑ!




phivos, φοίβος, Greece, Το monitor

Εχω κουφαθεί, τρεις μέρες τώρα, με τις μαλακίες που διαβάζω σχετικά με το γεγονός του αιώνα!

Ο Θεός! Τι έκανε; Τσαντίστηκε! Αντε, εντάξει, τσαντίστηκε. Και τι θάκανε ένας κοινός, ανίκανος να ελέγξει τον εαυτό του, άνθρωπος; Θα γύρναγε να του χώσει του άλλου καμιά σφαλιάρα. Αντε καμιά μπουνιά.

Αλλά αυτός τι έκανε; Κουτουλιά! ........ Κουτουλιά!

Και μόνο το είδος της χειρονομίας (ή κεφαλονομίας;), δείχνει με τι αγριάνθρωπο έχουμε να κάνουμε! Ιδιο μ'όλους αυτούς που τον δικαιολογούνε!


Και κάτι άλλο. Αν θυμάμαι καλά, στη Γερμανία δεν κάνεις κιχ, χωρίς να κινδυνεύεις να σε χώσουν μέσα. Η αυτοδικία είναι από τις πλέον αυστηρά τιμωρούμενες πράξεις. Σε όλες τις χώρες του κόσμου. Λοιπόν, στη Γερμανία ισχύει το Γηπεδιακό Ασυλο;


phivos, φοίβος, απαράδεκτο

Κάτι με τράβηξε στο blog του κι έριξα μια ματιά. Ενα ελληνόπουλο στο Λονδίνο. Στο προφίλ του λέει Astrophysicist. Ουάου, λέω. Να και κάποιος κοστό, που λέμε κι εδώ! Το ψάχνω λίγο.

Από τα συμφραζόμενα καταλαβαίνεις ότι είναι ένα από τα δεκάδες φοιτητάκια που χτίζουν τη ζωή τους στο προάστιο αυτό της Αθήνας. Μακάρι το παιδί να προκόψει.

Εκείνο που με ενόχλησε στο blog του είναι ότι γράφει σε greeklish. Και είναι ομολογουμένως, απίθανα κουραστικό. Tού αφήνω λοιπόν δυο λόγια σχετικά:

Εχει περάσει τόσος καιρός που σταματήσαμε αυτή την τόσο κουραστική συνήθεια των greeklish.
Θέλω να σε ρωτήσω:


Τι σε εμποδίζει να γράφεις ελληνικά;

Μού απαντάει: 


tipota to ousiodes aplos:


1) variemai


2) den yparxei logos
.................
variemai na ta egatastiso ennoousa

Καλά, κάτσε ρε αγόρι μου, ή κορίτσι μου, δεν ξέρω και τι είσαι, γιατί έχεις blog, γιατί γράφεις; Για να σε διαβάζουμε. Αντιλαμβάνεσαι υποθέτω, ότι αν θες να σε διαβάζουμε, πρέπει κι εσύ να δείχνεις ένα τόσο δα σεβασμό, στους ανθρώπους που θα μπουν στον κόπο σου.

Εστω ότι δεν σου πέρασε απ'το νου ότι αυτά τα ορνιθοσκαλίσματα, δεν διαβάζονται. Τώρα που κάποιος στο επισημαίνει, θα μπορούσες να πεις, σόρυ, δεν το σκέφτηκα, ή ξέρω 'γώ, μια μαλακία του τύπου, το κομπιούτερ μου δεν έχει ελληνικά, ή ακόμα ένα πιο τίμιο, δεν ξέρω πώς να τα βάλω.

Και τι διάλεξες να μάς πετάξεις στα μούτρα; "Βαριέμαι να τα εγκαταστήσω!" Μωρ'τι μάς λες βρε αρχηγέ του κόσμου; Ετσι ε; Βαριέσαι;

Ε, λοιπόν μάθε ότι αν εσύ βαριέσαι μία να μάς σεβαστείς, εμείς βαριόμαστε δέκα να σε διαβάζουμε! Αν βρίσκεις ότι δεν υπάρχει λόγος να κάνεις τον κόπο για μας, το ίδιο επί δέκα βρίσκουμε κι εμείς ότι δεν υπάρχει λόγος να κάνουμε τον κόπο για σένα!

Χέστηκα, θα μού απαντήσεις. Γιατί έτσι κι αλλιώς, αυτή είναι η μόνη αντίδραση που σού έμαθε ο μπαμπάκας σου να έχεις απέναντι στους πάντες και τα πάντα. Και μ'αυτά τα μπαγκάζια, περνιέσαι και για περήφανη νεολαία της Ελλαδάρας, ε;

Ομως, να, εγώ την έκανα εδώ και χρόνια, από κάτι ταλαίπωρους σαν και τη μούρη σου - πάντα υπήρχανε, δεν είσαι καινούριο φαινόμενο - και ζω σ'ένα τόπο κάπως πιο ανθρώπινο. Εσύ όμως, θα μείνεις καταδικασμένος να ζήσης με τους παρόμοιούς σου, σε μια χώρα που την κάνετε κάθε μέρα όλο και πιο σκατά, με το κράτος και τους πολιτικούς που σάς αξίζουν, αφού δεν είσαστε άξιοι να στήσετε κάτι καλύτερο σαν ζωή!

Με τη σειρά μου τώρα να σού πω κι εγώ, εσένα και τη τενεκεδοφάρα σου, ειλικρινά σας βαριέμαι!

*Σύννεφο, ήταν στα σχολικά χρόνια μια άλλη ονομασία για το φατούρο. Το οποίον ήταν απανωτό σφαλιάρισμα από όλους στο σβέρκο αυτού που είχα κάνει τη μαλακία! Κάποια έθιμα θάπρεπε να διατηρηθούν. Δεν νομίζετε;

phivos, φοίβος, greeklish, arrogance

Αγαπητέ φίλε που γράφεις στο web,

παρακολουθώ εδώ και καιρό τις εναγώνιες συζητήσεις πολλών bloggers σχετικά με το θέμα των πνευματικών δικαιωμάτων. Υπερ και κατά του ενός και του άλλου. Ακόμα κι από ανθρώπους που είναι πολύ κοντά, επαγγελματικά, στο αντικείμενο. Διάβασα και τη δική σου άποψη.

Παραθέτεις στο blog σου, τον νόμο για την πνευματική ιδιοκτησία. Παραλείπεις να μάς πεις ότι πρόκειται για τον ελληνικό νόμο. Και, αν κρίνω και από τα λεγόμενά σου, είσαι σαφώς υπερ της προστασίας και της απαγόρευσης.

Αλλά...

σάς ξεφεύγει όλων όσων εκφραστήκατε σχετικά, εδώ ή οπουδήποτε αλλού, το βασικότερο. Το web είναι άλλο πραγμα από το χαρτί, την τηλεόραση και αυτά. Στην παρούσα κατάσταση των πραγμάτων, κάθε προσπάθεια νομοθετικής ρύθμισης που θέλει να τού επιβληθεί, στα μάτια μου φαίνεται αφελής και χαμένη από χέρι (αν όχι συνειδητή δημαγωγία). Και ο λόγος είναι ότι το web είναι παγκόσμιο, ενώ οι νομοθεσίες είναι τοπικές. Σαν να μού λες ότι η ελληνική κυβέρνηση, θα απαγορεύσει δια νόμου στα χελιδόνια να μεταναστεύουν.

Κοίταξε για παράδειγμα το εξής πολύ απλό: όλος ο νόμος που αναφέρεις εδώ, δεν έχει καμιά αξία για το blog σου. Για τον απλούστατο λόγο ότι το blog σου, δημοσιεύεται στην Αμερική! (το ξέρεις αυτό, δεν είναι;). Αν θα είχες κάποιο πρόβλημα, στα αμερικάνικα δικαστήρια θα έπρεπε να καταφύγεις κι όχι στα ελληνικά. Αλλά τα αμερικάνικα δικαστήρια θα δήλωναν αναρμόδια, για τον απλούστατο λόγο ότι το blog σου είναι στα ελληνικά.

Τεράστιο νομικό κενό και δεν είναι το μόνο!

Το ιντερνετ έφερε τα πάνω κάτω στα νομοθετικά πράγματα κι έχουμε ακόμη πολύ κουπί, μέχρι να βρούμε την κατάλληλη φόρμα γι'αυτό το πρωτόγνωρο μέσο!

Δεν στο λένε οι κυβερνήσεις, δεν το συζητούν οι νομικοί, δεν το γράφουν οι φυλλάδες, όλοι έχουν συμφέρον να μην πολυακούγονται τέτοια θέματα, αλλά έτσι είναι!

Δες τι γίνεται με το θέμα του mp3. Οικονομικοί γίγαντες βρίσκονται στις επάλξεις και τόσα χρόνια, έχουν καταφέρει... μια τρύπα στο νερό!

Προσωπικά, κερδίζω τη ζωή μου γράφοντας στο web. Αρα θα έπρεπε να είμαι υπέρ όλων των προστασιών και απαγορεύσεων. Ομως όχι. Το αντίθετο μάλιστα. Είμαι υπέρ της πλήρους κατάργησης του copyright, τουλάχιστον στο ιντερνετ, αν όχι σ'όλους τους χώρους. Θεωρώ πως είναι έννοια εντελώς παρωχημένη.

Σ'ευχαριστώ που με διάβασες.

Φοίβος



phivos, φοίβος, νόμος, web, copyright

Πριν από λίγο έκανα τον τακτικό μου περίπατο στον δροσερό κήπο της Raffinata. Μίλαγε σήμερα για το πρόβλημα που έχει απέναντι στον τηλεφωνητή. Πόσο δύσκολο τής είναι, λέει, να μιλήσει σε τηλεφωνητή.

Αυτό μούδωσε την ευκαιρία να περιγράψω σ'ένα σχόλιο στο blog της, τη δική μου περίπτωση, που αν και ελαφρά διαφορετική, το τηλέφωνο μού φταίει εμένα, δεν έχω φτάσει ακόμα τον τηλεφωνητή, νομίζω ότι με κάνει σοβαρό υποψήφιο, για το παγκόσμιο πρωτάθλημα! Εγραψα λοιπόν:

Κυρίες και Κύριοι, αν νομίζετε ότι έχετε τηλεφωνητοφοβία, σε κάποιο της προκοπής επίπεδο, απατάστε οικτρά. Είστε απλοί ερασιτέχνες! Εχετε μπροστά σας, ΤΟΝ πρωταθλητή, ΤΟΝ επαγγελματία. Οχι μόνο ο τηλεφωνητής, αλλά και το ίδιο το τηλέφωνο, με αρρωσταίνει!

Μού έχει συμβεί και μού συμβαίνει ακόμα, να κάνω μια ώρα δρόμο, να πάω να δω το άτομο με το οποίο πρέπει να μιλήσω, παρά να σηκώσω το ακουστικό και να ρυθμίσω το ζήτημα σε τρία λεπτά!

Το έχω ψυχαναλύσει τι φαινόμενο και παραμένει αρκετά σκοτεινό. Πολύ περισσότερο όταν δεν έχω το παραμικρό πρόβλημα - ποτέ δεν είχα - να "εκτεθώ" μπροστά σ'ένα άγνωστο και πολυπληθές κοινό. Επαγγελματικά, "βγαίνω στη σκηνή" καθημερινά. Στο τηλέφωνο όμως, αρρωσταίνω. Γύρευε ποιός παιδικός τραυματισμός...

Κιόλας, αυρίο το πρωί, έχω ένα τέτοιο "ραντεβού". Θα μού στοιχίσει με τα πήγαινέλα, γύρω στη μιάμιση πολύτιμη ώρα. Κι όμως, τηλέφωνο ΔΕΝ θα πάρω!

Αλλος παρακαλώ!

phivos, φοίβος, hang-up, τηλέφωνο

Σάς τόχω ξαναπεί, σε μια άλλη ζωή, πάνω από τριάντα χρόνια πίσω, ήμουν μουσικός. Μια ιστορία μεγάλης αγάπης και μεγάλου πόνου. Με όλα τα κλασικά. Σπουδές από σπόρος μέχρι τα και πιο ψηλά σκαλιά, εμπλοκή, δουλειά, συνδικαλισμός αλλά και πείνα, αηδία, γονείς που δεν θέλουν ν'ακούσουν, το κοινωνικό στίγμα, όλο το σκηνικό.

Κι έτσι κάποια μέρα, εκεί στα 20, φτάνω στο Παρίσι, να δω για τα περαιτέρω. Με τα λύπης μου ανακαλύπτω ότι, τουλάχιστον γι αυτό που θέλω, το Παρίσι δεν έχει τίποτε να μού δώσει, η Αθήνα ήταν - τότε - σαφώς αξιολογότερη στις μουσικές σπουδές.

Κάτι εκείνα τα περίεργα στα χέρια, κάτι που δεν γύρναγα με τίποτα πίσω, νάσου ο δικός σου να πηδάει από τον ήχο στην εικόνα!

Τριάντα χρόνια μετά, κρατάω ακόμα κρυφή απ'τον πολύ κόσμο, τη μεγάλη μου αγάπη. Κρυφά στη γωνιά μου, όποτε βρω μια στιγμή, ασχολούμαι. Γράψιμο. Αλλά αυτά ξεχνιούνται, σβήνουν από τη μνήμη, άμα δεν τα ξεσκονίζεις συνέχεια. Ετσι σήμερα παλεύω, αλλά αυτό όλο και μού ξεφεύγει πιο πολύ. Ασε πια το παίξιμο. Αυτό έχει πάει στα αζήτητα.

Γιατί όλα αυτά. Γιατί απόψε θάρθει στο σπίτι ο φίλος μου - συνήθως συναντιόμαστε έξω - κι εκείνος δεν τα παράτησε ποτέ. Κερδίζει τη ζωή του σαν μουσικός. Και ξέρω, θάρθει και θα μού ζητήσει πάλι να τού παίξω κάτι. Κι εγώ, ξέροντας το γελοίο μου το χάλι, θ'αρχίσω πάλι τα νάζια, σαν την αρσακειάδα, για ν'αποφύγω τον εξευτελισμό.

Μη με στρεσάρεις άλλο, στόχω πει χίλιες φορές: δεν είμαι πια αυτός που κάποτε ήμουνα, έστω κι αν πολύ θάθελα νά'μαι!



phivos, φοίβος

Σούδειχνα το φεγγαράκι
Φόραγες μαύρα γυαλιά
Αν με διάβαζες λιγάκι
Θα μού έδινες μιλιά.



phivos, φοίβος, επικοινωνία, φιλία

Ακόμα ψάχνεις να βρεις εκείνη την αδελφή ψυχή που θα σ'ακούει, που θα σε καταλαβαίνει που θα σε πάει με δυο της λόγια στους εφτά ουρανούς και που θα είσαι κι εσύ το ίδιο γι αυτήν. Ακόμα το ψάχνεις.

Αλλά κι αν έρθει μια μέρα που θα νομίσεις ότι να, αυτή μάλλον είναι, τι ελπίδες έχεις να σού αφήσει λίγο χώρο να τής το πεις; Τι ελπίδες έχεις να μην νομίσει ξανά, ότι ψάχνεις για γκόμενα;



phivos, φοίβος, επικοινωνία, φιλία

Ερχεται κάποια στιγμή που παίρνεις την απόφαση. Κάτι σ'έκανε να το σκεφτείς, κάποιος σε βόηθησε να δεις καθαρότερα, πήρες την απόφαση.

Ενα μπλογκοειδές κατασκεύασμα που έζησε πάνω από δυο χρόνια, δεν υπάρχει πια. Μαζί και ο καραγκιοζοπαίκτης που το κινούσε. Τέρμα!

Δεν είναι πιο ρόδινα τα πραγματα τώρα, ούτε πιο ραφιναρισμένη η ματιά που έχω, για τον κόσμο.

Μούφυγε όμως ένα βάρος. Κι αυτό είναι καλό!



phivos, φοίβος

Περιμένω νέα!


phivos, φοίβος, επικοινωνία, φιλία